Peru 1

Zo, we zijn eindelijk weer terug uit de jungle (Lagunas), waarover straks meer, maar eerst maar eens vertellen hoe we daar zijn gekomen. Vanuit Equador dus de bus naar Peru genomen en daar kwamen we dan aan ergens midden in de nacht. Alleen was de grens dicht! We moesten dus nog een uur wachten voordat ie eindelijk open ging en na weer een uur verder was iedereen er doorheen. Naar Piura gereisd en daar de bus naar Chicloya genomen. Dat was maar een paar uur verder en onderweg kwamen eigenlijk door een soort duingebied. Aangekomen vertelde een heel aardige taxichauffeur ons honderduit over de wetenswaardigheden, bracht ons naar een geldwisselaar en het hotel waar we een paar uurtjes hebben bijgeslapen en ook een douche genomen.

Hij bracht ons ook weer naar de bus naar Tarapoto, de busmaatschappij heette CIAL en was volgens hem een goede maatschappij en de bus zag er ook goed uit, tenminste genoeg beenruimte en je kreeg avondeten in de bus. Onderweg om 1 uur snachts stopte de bus opeens. Bleken de remmen te zijn geblokeerd. Ze piepten al erg verdacht vonden wij. Na 6!!!! uur kwam er een monteur ergens vandaan en rommelde wat onder de bus en konden we weer verder reizen. Even verder stopten we weer een uur om te ten en lag er weer iemand onder de bus aan de remmen te werken.

We gingen weer verder, inmiddels al middag en flink in de bergen, naast een afgrond, en  toen stopte de bus weer! Nu was het blijkbaar echt gebeurd met de remmen, volledig geblokkeerd. Dat betekende dus wachten en in de volle zon. De politie kwam langs met grote kalashnikofs (machinegeweren) en deden naar het scheen helemaal niets. Ze gingen op een gegeven moment weer weg en toen kwam er weer een andere politiewagen. Ondertussen was iedereen al uitgestapt en sommigen stapten over op andere vrachtwagens of auto´s. De politie had blijkbaar wel iets gedaan want er kwamen opeens twee busjes voor de mensen van de bus. Wij zijn ook ingestapt en de politie kreeg een gebruikelijke "vergoeding" voordat we weg konden, van twee euro maar toch.. Twee uur later konden we dus weer verder. In Tarapoto hebben we een hotel genomen, snel iets gegeten en als een blok in slaap gevallen. De bus naar Yurimangas (we hebben het nog steeds over de weg naar Lagunas) zou om 7 uur sochtends vertrekken, dus vroeg opgestaan en met een mototaxi, een gemotoriseerde driewieler zeg maar, naar het busstation. Om 9 uur gingen we dus pas weg, om onduidelijke redenen, en we waren inmidels al redelijk in jungle-achtig gebied. Onderweg, om een uur of half twee moesten we stoppen bij een brug.  Er werd verderop aan de weg gewerkt, en we konden pas om 4 uur weer verder. Iedereen uitgestapt en de bijrijder Luis nam ons op sleeptouw naar de rivier: we moesten zwemmen! Daar heeft Jurgen dan maar een duik in genomen, Sandra hield het bij pootjebaden, na eerst ff nagevraagd te hebben of er geen piranhas zaten. Daarna gingen we in een winkeltje met 1 tafel zitten, bier gedronken met Louis. We konden daadwerkelijk weer verder om 4 uur, en toen waren we weer snel in Yurimanguas. De boot naar Lagunas (daar gaan geen wegen naar toe) ging pas de volgende morgen om 9 uur, maar we moesten wel een hangmat hebben. Volgens de weer heel erg aardige mototaxichauffeur, Winston. We hebben dus hangmatten gekocht en 4 liter water, en koekjes. In een verrassend goed hostel geslapen, met zwembad en warme douche en de volgende dag waren we er weer klaar voor om 9 uur. Winston, en een vriend gingen ook mee om ons te helpen onderweg naar een gids die ze aanraden; senor Kleber. Om 1 uur!!! smiddags gingen we eindelijk weg maar na anderhalf uur gingen we naar de kant. Motorpech; aandrijfsnaar gebroken! Er ging een bootje terug naar Yurimangas om een nieuwe te halen "over 4 uurtjes weer terug", maar we hebben dus de hele nacht langs de kant van de rivier moeten slapen want er kwam pas weer iemand de volgende dag om 9 uur. Savonds om 9 uur kwamen pas weer aan Yurimangas!

Wat 2 dagen zou moeten duren, duurde dus 5 dagen! Onze gemoedstoestand heeft gevarieerd van woede, gekte, hopeloosheid, geirriteerdheid tot relativeren; dit is Peru! 

We werden erg welkom ontvangen door de senor Kleber, een oudere man van in de 50 of 60. 

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer