Vietnam 1

Tja, daar stonden we dan op een soort dijk met een weg erover, en dat was dus de grens en het waaide erg hard. We moesten er lopend over heen, de cambodjaanse douane stempelde goedlachs en grappenmakend ons paspoort maar bij de strak kijkende vietnamese douane met een grote pet kon geen lachje af. Toen zn pet bijna afwaaide en Sandra even lachte, viel dat niet in goede aarde! Eerst dan de paspoorten, moesten we 5 minuten wachten, en dan weer naar de dokter?!?!, die ons een papiertje meegaf wat dan een halve dollar voor ons vieren moest kosten. Maar ja, volgens onze bijbel, de Lonely Planet, zouden er bussen en boten vanaf daar naar Chau Doc vertrekken, ons volgende stadje. Maar er reden alleen heel veel brommertjes, en die wilden we ons wel naar Chau Doc brengen maar daar hadden we geen zin in; twee op een brommertje met 2 rugzakken en wat als er eentje met Sandra ervandoor gaat?

Wij dus lopen naar t dorpje verderop en daar zagen we een bus staan, dus dat zou wel goed gaan. Maar nee, die ging niet en we moesten naar het busstation zei een mannetje waar we drankjes kochten. Ondertussen reden er nog steeds brommertjes met ons mee die telkens maar zeiden dat er geen bus of taxi ging. Maar ja wij gaven niet toe en we hebben gewacht op t busstation. Maar voorlopig kwam er maar geen bus, dus wij bellen naar een hostel of ze ons konden oppikken. Dat kon er 1 wel, tegen beetje teveel geld, maar ok. Maar toen kwam er ineens wel een bus! Hebben we die maar genomen, en dat was dan weer dezelfde bus die we in het begin zagen! De pick up maar afgebeld en de bus genomen en vrij snel waren we dan in Chau Doc. Gelukkig zijn de wegen hier een stuk beter dan in Cambodja! De vrouw van het hostel deed melodramatisch over de kosten die ze had moeten maken voor de taxi, die we tien minuten later hadden afgebeld, maar gelukkig kregen we geen kosten doorberekend. Chau Doc, en waarschijnlijk heel Vietnam, is een stuk drukker dan Cambodja, echt overal rijden brommertjes. Maar ja er wonen dan ook 80 miljoen mensen.

De volgende dag weer met een busje naar Can Tho, midden in de Mekong-delta.

We waren daar met een mevrouw in gesprek die mensen de rivier overzette met een klein  bootje want we wilden het bootje huren om een tochtje te maken om naar de floating markets, te gaan. Ons hotel wilde dat wel regelen voor ons voor 48 dollar, maar Sam was veel goedkoper voor 15 dollar! En ondertussen kwam er een geoed geklede man die goed engels sprak met een bod voor 20 dollar!. Na veel 5-en en 6-en toch voor Sam gekozen, wat wel betekende dat we de volgende ochtend om half 5 op zouden moeten... Nog even een lekker broodje gegeten in het enige redelijk westerse restaurant in Can Tho, en savonds hebben we ons aan het locale voedsel gewaagd. Durian-sapjes, varken in zoet-zure saus en Ronald had nog meer rare dingen. De "muis met gember" hebben we maar niet gegeten....

Vroeg naar bed, en sochtend s stond Sam, met haar zus, inderdaad op ons te wachten. Het was heel koud sochtends, maar gelukkig kwam snel de zon op en de 1e floating market  was erg leuk; overal bootjes waar je kokosnoten, aardappelen, ananassen, lenteuitjes,  en nog veel meer kon kopen. En het bakje koffie op de boot was ook erg lekker! De volgende markt was ongeveer hetzelfde en we hebben veel fotos gemaakt. Terug door mooie stukjes natuur en nog even stoppen om slangen te bekijken en met biggetjes, puppies en hanen te spelen, ja t was een soort kinderboerderij. Gapend weer terug en slapen! Morgen gaan we naar Ho Chi Minh, oftewel Saigon!

Prettig kerst voor iedereen!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer